‏نمایش پست‌ها با برچسب چگونگي حمايت از حيوانات. نمایش همه پست‌ها
‏نمایش پست‌ها با برچسب چگونگي حمايت از حيوانات. نمایش همه پست‌ها

۱۳۸۹ فروردین ۱۶, دوشنبه

آزار حيوانات تفريح نيست!


مطالبي كه مطالعه مي فرماييد با مدد جمعي از دوستداران حيوانات و محيط زيست ساخته و پرداخته شده است تا مگر قدمي باشد براي اطلاع رساني به شما دوست عزيز تا بدانيد به كجا مي رويد و به چه امري با ديد تفريح و آموزش نگاه مي كنيد!

آيا مي دانيد براي لحظاتي تفريح و شادي ما انسانها حيوانات چند سال شكنجه مي شوند؟

در سيرك هاي حيوانات تمامي حيوانات با آلات شكنجه همچون شلاق، اجسام نوك تيز، ميله هاي محرك برقي، صفحات فلزي داغ و نيز محروميت از آب و غذا و زندگي با همنوعان خود و گذراندن عمر در قفس هاي تنگ و تاريك و بسياري مسائل غير انساني ديگر مجبور به يادگيري چنان اعمالي مي شوند.

مسئولان سيرك حيوانت با جيره بندي غذا، هميشه حيوانات را گرسنه نگه مي دارند تا در هر زمان براي مقداري غذا مجبور به انجام حركات مضحك شوند.

اين حيوانات پس از مدتي دچار حالات عصبي و همچنين بيماري هاي مفصلي و عفوني مي شوند كه يا خيلي زود بيماري آنها را از پاي در مي آورد و يا ديگر توانائي خود را از دست مي دهند كه در اين صورت آنها را به آزمايشگاه ها تحويل مي دهند و يا خلاصشان مي كنند. بنابراين طول عمر اين حيوانات به دليل وارد شدن شك هاي عصبي و جسمي بسيار كوتاه و با مرگي بسيار سخت و عذاب آور همراه خواهد بود.

اين حيوانات كه در زندگي طبيعي هميشه در حال جست و خيز و راه پيمايي هستند يا با زنجيري كه به پاهايشان بسته شده بي حركت مي مانند و يا در قفس هاي كوچك محبوس مي شوند كه اين باعث تغيير شكل و تحليل رفتن مفاصل پاهاي آنها مي شوند.

دندان و ناخن هاي اكثر اين حيوانات كشيده مي شود و در طول برنامه به آنها داروهاي آرامبخش تزريق مي شود.

تعليم با درد!

وقتي شيرها و ببرها از حلقه آتش عبور مي كنند، دقت كنيد گوش ها به سمت پائين جمع مي شوند و دم تكان مي خورد كه اين علائم ترس و عصبي بودن حيوان است و چيزي كه ما نمي توانيم ببينيم فشار خون بالا و ضربان نامنظم قلب است كه حيوان را تا حد مرگ آزار مي دهد.

حيوانات وحشي مي رقصند، خرس ها دوچرخه سواري مي كنند، ببرها از آتش عبور مي كنند، فيل ها روي دو پا مي ايستند...

اين از هوش آنها نيست، ترس را در چشمانشان نمي بينيد؟

براي آموزش دوچرخه سواري خرس ها از تمرين روي صفهات فلزي داغ و شوك الكتريكي و ضربات شلاق و ميله هاي نوك تيز استفاده مي شود.

براي آموزش فيل ها از يك ميله نوك تيز استفاده مي شود بطوريكه مربي نوك تيز اين وسيله را به نقطه حساس پوست فيل فشار مي دهد كه حيوان درد بسيار را متحمل مي شود در حدي كه تعادل خود را از دست داده و به شدت به زمين مي خورد.

اكنون سالهاست كه سيرك هاي مبتني بر آزار حيوانات در اكثر كشورهاي متمدن منسوخ و قوانيني براي مقابله با چنان اعمالي با جانوران وضع شده است.

دليل اصلي سفرهاي متعدد اين سيرك ها به كشورهاي شرقي نيز اين است كه در كشور خودشان ديگر كسي به زجر كشيدن موجودات لبخند نمي زند و قوانين كشوري به شدت با آزار حيوانات در پوشش حركات مضحك مقابله مي كنند.

مراقب باشيد شادي حيوانات در هنگام انجام حركات نمايشي گمراهتان نكند، هر موجودي اگر بعد از ساعت ها گرسنگي تكه اي غذا ببيند خوشحال مي شود!

تا جلوي درب سيرك آمدن و داخل نشدن سخت است، اما ممكن. شما دوستي كه به سيرك حيوانات مي رويد خوب در چشمان حيوانات بنگريد، چه محنتي درونشان نهفته است؟!!!

و بدانيد اگر به آنها فرصت دهيم تا جايي زندگي كنند كه به آن تعلق دارند حقيقت هايي به فرزندانمان خواهند آموخت كه در سيرك حيوانات هيچگاه نخواهيم يافت.

رفتن به سيرك حيوانات = سرگرمي انسان + شكنجه حيوان

۱۳۸۹ فروردین ۱۰, سه‌شنبه

توصيه اي براي كساني كه به حيوانات غذا مي دهند



حدود هشت سال پیش تازه برای زندگی به مهرشهر اومده بودم و توی یک خونه ویلایی بزرگ زندگی می کردم ،این خونه دورتادورش باز بود و دیوارکوتاهی داشت که به بلندی یک متر وبیست سانت با تور سیمی محصور بود .اون موقع خودم شش تا سگ داشتم ولی هرروز یک دیگ خیلی بزرگ غذا می پختم دلیلش این بود که هرروز عصر موقع شام تمام سگهای بی سرپناه محله میومدند دور این دیوار سیمی دورتادور منتظر غذا بودند و من هم توی ظرفهای یکبار مصرف برای همه شون غذا و آب میگذاشتم ووقتی می دیدم اونا سیر میشدند و میرفتند خیلی خوشحال میشدم ،همه شون دستی شده بودند ودیگه از ادما نمی ترسیدندو هرروز هم تعدادشون بیشتر می شد تا اینکه یک روز که از صبح خونه نبودم وعصر برگشتم دیدم هیچ کدومشون نیستند برای همه اسم گذاشته بودم و همیشه به محض اینکه صداشون میکردم میومدند ولی اون روز هرچه صدا کردم هیچکدوم جواب منو ندادند ازفاطی( خانمی که تو خونه من کار میکرد) پرسیدم گفت امروز یک ماشین اومد ویک نفر همه رو با تفنگ کشت و جسدشونوانداخت عقب وانت و رفت ،دنیا روی سرم خراب شد نمی تونستم خودمو کنترل کنم و فقط فریاد میزدم وگریه میکردم تمام بچه های منو کشته بودند یادمه هرروز توخیابون دنبالشون میگشتم وفقط بعد از مدتها یکیشون که سگ سیاهی بود دیدم و بعدهااین سگ همون رش خانم معتمدی شد که در حال حاضر در آمریکا به خانواده ای واگذار شده (مادرکیزی وامی) .این فاجعه درسی به من داد که الآن در ارتباطم با حیوانات بی سرپناه ازش استفاده میکنم من متوجه شدم سگهایی که به انسانها اعتماد ندارند کمتر پیش میاد که گرفتار گلوله سگ کش ها بشن واین موضوع در فیلم سگ کشی که چند سال پیش توسط بچه های انجمن حمایت از حیوانات گرفته شده نشون میده سگهایی کشته میشن که با بچه ها بازی میکردند حتی یادمه تعدادی سگ در مسیر رفتن ما به پناهگاه درست قبل از جاده خاکی بودند که همیشه خانم دخیلی بهشون غذا میداد و دستی شده بودند ویک روزهمه شون گرفتار تفنگ سگ کشها شده و مردند اخیرا هم مطلع شدیم که سگهایی که در بام تهران در اطراف رستوران جمع میشدند و غذا می گرفتند یک شب به شکلی وحشیانه توسط تیم سگ کشی به قتل میرسند . اینا همه نشون میده که سگهایی که با ما انسانها نزدیک ترند بیشتر در معرض خطر کشتار هستند اونا یاد گرفتند که انسانها(البته اونایی که بهشون غذامیدن ونوازش میکنند )بی خطرند واینه که به همه نزدیک میشن . من خودم بعد از کشتار سگهای جلوی منزلم همیشه غذارو تا حد امکان در دورترین محل منطقه مسکونی میذارم اینطوری سگها کمتر به انسانها نزدیک میشن وکمتر در معرض خطرند ،اصلا بهتره که اونا هیچوقت به ما اعتماد نکنند مگر اینکه جایی برای نگهداریشون داشته باشیم بذاریم بدونند که اکثر ما آدما براشون خطرایجاد میکنیم بیایید اگه دوستشون داریم نذاریم به آدما نزدیک بشن بذاریم غذایی رو که براشون میذاریم فکر کنند خودشون پیدا کردند اینطوری شاید تعداد کمتری کشته بشن .

۱۳۸۸ اسفند ۱۷, دوشنبه

جرب يا گال-بي خطر براي انسان ها




گال يا جرب ( Scabies) يك بيمارى عفونى خارشدار است و عامل آن بندپايى از گروه مايت ها يا هيره ها بنام علمى (Sarcoptes scabiei var. canis)می باشد.

مايت ها موجوداتى شبيه كنه اما بسيار كوچكترند و ماده هاى آنها با اندازه اى در حدود 3 ميلى متر هستند. جرب ماده بارور در طول زندگى 4-5 هفته اى خود داخل پوست تونلی حفر کرده و در آن تخمریزی می کند، نوزادها از بافت پوست تغذیه کرده و درون پوست سرگردان هستند. جرب نر كه اندازه اش تقريبا نصف ماده است پس از بارور نمودن جنس ماده، بعد از مدت كوتاهى مى ميرد.

این نوع جربها دارای میزبان اختصاصی بوده و فقط سگها را مبتلا می کنند اما در اثر تماس نزدیک حداقل برای 15 دقیقه می توانند در گربه، روباه و انسان هم موقتا ضایعاتی ایجاد کنند.

جرب سگ و گربه نمی تواند در بدن انسان رشد و نمو کند و جراحات ناشی از آن درانسان نهایتا بعد از 7 روز از بین می رود. بطور اختصاصی در سگ، این بیماری با خارش شدید همراه است و هنگام گرم شدن پوست خارش افزایش می یابد، سگ مبتلا خارش شدید باعث کندن پوست توسط خود حیوان می شود، تونل حفر شده در اثر ضربه باز شده و جرب پس از در تماس قرار گرفتن یا محیط

خارج از بین می رود اما تخمها و ضایعات دفعی جرب در داخل حفره باقی مانده وترشحات سطح پوست باعث ایجاد پوسته می شود. دقت داشته باشید که هر خارش شدیدی الزاما به جرب مربوط نمی شود و بیماریهای متفاوتی وجود دارند که می توانند چنین حالتی ایجاد کنند بنابراین جهت تشخیص علت واقعی خارش و درمان آن ، معاینه حیوان توسط دامپزشک ضروری است .

رای تشخیص بیماری، بسیاری از دامپزشکان مبادرت به مالش قسمت آویزان گوش بر روی خود می کنند چرا که در بسیاری موارد، رفلکس خارش پای عقب تحریک می شود و این علامت حضور جرب سارکوپتس می باشد.

بطور کلی درصد بسیار زیادی از انگلهای سگ و گربه نمی توانند به انسان انتقال پیدا کنند. زمانیکه انگل های بدن گربه سانان و سگ سانان با پوست انسان برخورد میکنند، به راحتی نمی توانند به بقای خود ادامه دهند و تنها یک خارش سطحی را بوجود آورده و سپس از بین می روند.

References:

1. Saunders manual of small animal practice (2006)

2. Skin diseases of dog and cat (2003)

3. The 5-minute veterinary consult (1997)

4. www.pezeshk.us سایت اینترنتی پزشکان بدون مرز

گردآوري: آتوسا اميني


دنبال کننده ها